θησαυρός

noun θησαυρός · θησαυροί · θησαυρού · θησαυρών · θησαυρό · θησαυρούς

1. σύνολο πολύτιμων αντικειμένων, κειμηλίων ή μεγάλα ποσά χρημάτων που συγκεντρώνονται και φυλάγονται, συνήθως με τρόπο που είναι δύσκολο να τα βρει κανείς ψάχνει για χαμένους θησαυρούς
2. figuratively, μεταφορικά μεγάλος πλούτος έχει τους θησαυρούς του Kροίσου
3. κάθε κινητό αντικείμενο που θεωρείται ότι έχει αξία και που έμεινε κρυμμένο για τόσο πολύ χρόνο, ώστε δεν μπορεί να βρεθεί ο κύριός του
4. πρόσωπο που έχει πολλά χαρίσματα εργατικός και τίμιος υπάλληλος, ένας θησαυρός για την επιχείρηση
5. πρόσωπο πολύ αγαπητό θησαυρέ μου!
6. ένα πρόσωπο ή πράγμα που διαθέτει σε μεγάλο βαθμό κάτι πολύτιμο αυτή η εγκυκλοπαίδεια είναι θησαυρός γνώσεων
7. αρχαιολογία οικοδόμημα σε σχήμα ναού που έχτιζαν οι αρχαίες ελληνικές πόλεις στους χώρους των πανελλήνιων ιερών, για να τοποθετούν και να φυλάγουν τα αφιερώματά τους ο θησαυρός των Kνιδίων στους Δελφούς
8. αρχαιολογία χτιστός κυκλικός τάφος των μυκηναϊκών χρόνων, που αργότερα πίστευαν ότι ήταν θησαυροφυλάκιο ο θησαυρός του Aτρέως
9. λεξικογραφία λεξικό που περιέχει όλο το λεξιλογικό πλούτο μιας γλώσσας ο θησαυρός της ελληνικής / της λατινικής γλώσσας