λαβύρινθος

substantiv λαβύρινθος · λαβύρινθοι · λαβύρινθου · λαβυρίνθου · λαβύρινθων · λαβυρίνθων

1. ελληνική μυθολογία ανάκτορο το οποίο κατασκεύασε ο Δαίδαλος για τον Μινώταυρο στην αρχαία Kρήτη με πολλά διαμερίσματα και πολύπλοκους διαδρόμους, που οι περισσότεροι κατέληγαν σε αδιέξοδο και μόνο ένας στην έξοδο
2. ο φυσικός χώρος ή το οικοδόμημα που έχει πολύπλοκους διαδρόμους κι είναι δύσκολος ο προσανατολισμός σε αυτό ή η έξοδος από αυτό
3. figuratively, συνεκδοχικά κάθε παρόμοια διάταξη δρόμων, στοών κ.λπ. όπου είναι δύσκολο να προσανατολιστεί κάποιος
4. παιχνίδι κατά το οποίο ο παίκτης πρέπει να βρει το τέρμα, την έξοδο περνώντας από περίπλοκες διαδρομές και αδιέξοδα. Παίζεται είτε σε σκίτσο σε χαρτί, είτε με ηλεκτρονικό τρόπο, είτε σε φυσικούς χώρους
5. figuratively, μεταφορικά καθετί πολύπλοκο και δύσκολο (π.χ. εγχείρημα, σκέψη, επιχείρημα) να το παρακολουθήσει ή να το κατανοήσει ή να το επιλύσει κάποιος π.χ. λόγοι λαβυρίνθοις ὄμοιοι (=λόγια που μοιάζουν με λαβύρινθους - δύσληπτα -δυσνόητα ) ※ 1863 Τὸ ἐπ’ ἐμοὶ Κύριοι, τὸ σχηματισθὲν Ὑπουργεῖον, τὸ λέγω καθαρῶς, μοὶ ἀρέσκει, ἀλλὰ δὲν ἠμπορῶ νὰ ἐξέλθω ἀπ’ αὐτὸ τὸ ἐμπέρδεμα, ἀπ’ αὐτὸν τὸν λαβύρινθον.
6. ιατρική το εσωτερικό μέρος του αφτιού, που αποτελείται από τον κοχλία και την αίθουσα με του ημικυκλικούς σωλήνες και που η μη σωστή λειτουργία του επηρεάζει την ισορροπία του ανθρώπινου σώματος