νοικοκυριό

noun νοικοκυριό · νοικοκυριά · νοικοκυριού · νοικοκυριών

1. η οικογένεια και ο χώρος κατοικίας της ※ Καμιά φορά αναφέρεται ο όρος πόρτεγο, που ήταν το σημερινό καθιστικό ή σαλόνι. Πόρτεγο δε φαίνεται να διέθεταν όλα τα νοικοκυριά, η ύπαρξή του δήλωνε πολυτέλεια ... Τα κυρίως δωμάτια που συνήθως διέθετε ένα νοικοκυριό ήταν το πόρτεγο και το υπνοδωμάτιο. (Πεπραγμένα Ένατου Διεθνούς Κρητολογικού Συν
2. οι καθημερινές εργασίες που είναι απαραίτητες για ένα σπίτι, σε κάποιο σπιτικό (μαγείρεμα, σκούπισμα κ.λπ.)
3. ο απαραίτητος εξοπλισμός για ένα σπίτι, σε κάποιο σπιτικό (έπιπλα, σκεύη κ.λπ.)
4. figuratively, συνεκδοχικά η οικογένεια ή γενικά οι άνθρωπο που ζουν σε ένα σπίτι, σε κάποιο σπιτικό ※ Ένα νοικοκυριό αποτελείται από ένα άτομο ή μια ομάδα ατόμων που ζουν στην ίδια διεύθυνση και έχουν κοινές οικιακές υποχρεώσεις, όπως ότι μοιράζονται τις κοινές οικιακές δαπάνες, τα γεύματα, το καθιστικό ή το σαλόνι της κατοικίας κ.λπ. Τα μέλη ενός νοικοκυριού δεν είναι απαραίτητο να είναι συγγενεί
5. broadly, κατ’ επέκταση η οικονομική και γενικότερη διαχείριση, επιστασία και εποπτεία ενός σπιτικού