φάση

noun φάση · φάσεις · φάσης · φάσεων

1. στάδιο ή περίοδος εξέλιξης φαινομένου ή γεγονότος σε διαδοχική σειρά ※ όταν το έθνος «περιφράχθηκε» μέσα στα κρατικά σύνορα, η εθνοτική/εθνική συμβίωση της προγενέστερης φάσης μετασχηματίστηκε σε γειτονία εθνικών κρατών (Σπυρίδων Πλουμίδης, Έδαφος και μνήμη στα Βαλκάνια: Ο "γεωργικός εθνικισμός" στην Ελλάδα και στη Βουλγαρία (1927-1946), εκδ. Πατάκης, 2013)
2. familiar, vulgar, προφορικό, λαϊκότροπο περίοδος, στιγμή
3. familiar, vulgar, προφορικό, λαϊκότροπο φλερτάρισμα ή ερωτική επαφή χωρίς συναισθηματική συνέχεια Είχε γίνει μια φάση με μια φίλη της σε ένα πάρτυ.
4. αθλητισμός συμβάν σε αθλητικό αγώνα συνηθέστερα ομαδικού αθλήματος, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον Η ομάδα έκανε πολλές φάσεις αλλά τελικά έμεινε στο μηδέν.
5. αστρονομία καθεμιά από τις διαφορετικές (φωτεινές) όψεις της Σελήνης ή άλλων ουράνιων σωμάτων, όψεις που παρατηρούνται διαδοχικά και κυκλικά και εξαρτώνται από τη θέση των σωμάτων αυτών σε σχέση με τον Ήλιο ή με τη Γη οι φάσεις της Σελήνης, οι φάσεις της Aφροδίτης / του Ερμή
6. μηχανική μέγεθος που εκφράζει τη θέση ενός περιοδικού ταλαντωτή τη χρονική στιγμή t ως προς τη θέση ισορροπίας του ταλαντωτή.
7. χημεία κατάσταση ενός υλικού, στερεή, υγρή ή αέρια