-α

suffix -α

1. από ρήματα: γεννώ → γέννα, νυστάζω → νύστα < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική -α (βρομῶ - βρόμα) < αρχαία ελληνική (πεινῶ - πεῖνα)
2. από επίθετα: πικρός → πίκρα < (κληρονομημένο) μεσαιωνική ελληνική -α (ἁλμυρός - ἁλμύρα) < αρχαία ελληνική: επίθετα σε -ρός (ἐχθρός - ἔχθρα)
3. κατάληξη ουδέτερων πληθυντικού αριθμού για ουσιαστικά που είναι παρατακτικά σύνθετα μαχαιροπίρουνα
4. μεγεθυντικό με ή χωρίς μεγεθυντική σημασία κεφάλι → κεφάλα, γυαλί → γυάλα
5. μεγεθυντικό μεγεθυντικό και μειωτικό γαϊδούρι → γαϊδούρα
6. κατάληξη ανισοσύλλαβων θηλυκών ουσιαστικών μαμά, γιαγιά
7. από επίθετα σε -ός δεξιός → δεξιά
8. από επίθετα σε -ύς βαθύς → βαθιά
9. από τα επιρρήματα -ως (συχνά με παράλληλους τύπους: καλά-καλώς, ευχάριστα-ευχαρίστως με την ίδια ή διαφορετική σημασία)
10. από αρσενικά ουσιαστικά που δηλώνουν ιδιότητα, επάγγελμα ή εθνικότητα θεός → θεά, κουμπάρος → κουμπάρα, δάσκαλος → δασκάλα, Κινέζος → Κινέζα
11. από ονόματα ζώων, για να δηλωθεί η μητέρα του ζώου (δείτε και το -α με μεγεθυντική σημασία) κουνέλι → κουνέλα
12. για επίθετα σε -ος, -α, -ο (ωραίος → ωραία)
13. για επίθετα σε -ης, -α, -ικο (τεμπέλης → τεμπέλα)
14. ως προσαρμογή στη δημοτική του θηλυκού λόγιων αρχαίων δικατάληκτων επιθέτων σε -ος, -ος, -ον (η ζημιογόνος → η ζημιογόνα) και σε ουσιαστικά που δηλώνουν επαγγέλματα (ο ξενοδόχος - η ξενοδόχος → και προφορικό η ξενοδόχα)
15. κατάληξη ισοσύλλαβων θηλυκών ουσιαστικών όπως χαρά < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική -ά (χαρά)
16. για ουσιαστικά περιληπτικά (όσπρια, πιατικά)
17. για ουσιαστικά περιληπτικά που είναι ταξινομικοί όροι (Πρωτόζωα, Φυτά)
18. για επίθετα ουδέτερα ουσιαστικοποιημένα (ελληνικά, κινέζικα)